Nanlamig ang buong katawan ko sa narinig ko mula sa 6 na taong gulang kong anak.
Hindi nagsisinungaling si Leo.
Kailanman ay hindi nag-imbento ng kwento ang bata.
“Leo, sigurado ka ba sa nakita mo?” mahinang tanong ko.
Tumatango si Leo habang tumutulo ang luha.
“Opo, Papa.”
“Nagtatago po kami ni Lucas sa ilalim ng kama kasi naglalaro kami ng hide and seek.”
“Pumasok si Mama sa kwarto ni Yaya.”
“Inilabas niya ang kwintas sa bulsa niya at isiniksik sa bag ni Yaya.”
“Tapos pumasok din po siya sa opisina mo sa bahay at may inilagay na mga papel sa drawer.”

Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko.
Inilabas ni Leo mula sa kanyang bulsa ang maliit na kulay berde na plastic toy na nakita ko kanina.
Isang maliit na toy camera pala iyon na may 1 memory card sa loob.
“Inilagay po ito ni Yaya sa shelf sa garden para kunan kami ng video habang naglalaro,” bulong ni Leo.
“Naka-on po iyan nung dumaan si Mama papunta sa kwarto ni Yaya.”
Kinuha ko ang maliit na gadget mula sa kamay ng anak ko.
“Salamat, Leo. Matulog ka na. Ako ang bahala kay Yaya Elena,” sabi ko habang pinalalakas ang loob niya.
Nang makatulog si Leo, dahan-dahan akong lumabas ng kwarto.
Pumunta ako sa aking home office sa kabilang dulo ng ikalawang palapag.
Inilock ko ang pinto.
Binuksan ko ang ilalim na drawer ng aking mesa.
May isang kulay brown na envelope doon na hindi ko pamilyar.
Kinuha ko ito at binuksan.
Laking gulat ko nang makita ang mga pekeng bank transfer documents at pirma ko.
Lumabas sa mga papel na naglilipat ako ng 15000000 pesos mula sa kumpanya papunta sa isang offshore account.
May kalakip din itong sulat na nagpapakita na tila nagbabalak akong iwan ang pamilya ko at itakas ang pera ng kumpanya.
Naintindihan ko na ang lahat.
Hindi lang si Ate Elena ang target ni Clarissa.
Ako ang pangunahing target niya.
Gusto niyang ipakulong si Ate Elena para walang makatestigo sa mga kilos niya sa bahay.
Gusto niya akong siraan at i-frame up sa sarili kong kumpanya para makuha niya ang kabuuang kontrol sa aking 3 pharmaceutical firms at sa buong ari-arian ko sa Forbes Park.
Kinuha ko ang aking laptop at isinaksak ang memory card mula sa toy camera ni Leo.
Binuksan ko ang video file na nakatala noong 2:30 ng hapon.
Malinaw sa video na naglalakad si Clarissa sa hallway dala ang kwintas.
Makikita rin sa reflection ng glass window kung paano niya binuksan ang bag ni Ate Elena at isiniksik ang alahas sa loob.
May boses pa niya sa audio habang tumatawag sa telepono.
“Handa na ang lahat. Papupuntahin ko na ang 2 pulis. Masesante rin si Mateo sa board meeting bukas kapag lumabas ang mga pekeng papel,” sabi ni Clarissa sa kabilang linya.
Nanggigil ang mga kamay ko sa galit.
Ang babaeng minahal ko sa loob ng 8 taon ay ginagamit pala ako at ang aming pamilya para sa sarili niyang kagustuhan.
Nalaman ko rin mula sa aking private investigator noong nakaraang buwan na may malaki siyang utang sa 2 casino dahil sa kanyang pagsusugal.
Ito pala ang dahilan kung bakit kailangan niya ng mabilis na pera.
Hindi ako nagpanic.
Hindi ako sumigaw.
Gumawa ako ng tahimik na plano.
Tinawagan ko agad ang aking chief legal counsel na si Atty. Victor Ramos noong 11:00 ng gabi.
Inilipat ko sa kanya ang video footage at ang mga nakuha kong pekeng dokumento.
“Mateo, sapat na ito para mapawalang-bisa ang kaso laban sa kasambahay at sampahan ng kaso ang asawa mo,” kumpirma ni Atty. Ramos.
“Gawin natin bukas sa mismong board meeting,” sagot ko.
Kinabukasan, 9:00 ng umaga, ginanap ang emergency board meeting sa headquarters ng kumpanya sa Makati.
Dumating si Clarissa na nakasuot ng eleganteng business suit.
Dahil shareholder siya ng 10 percent ng kumpanya, may karapatan siyang umattend.
Kasama niya ang kanyang abogado at 2 tauhan mula sa internal audit department na binayaran niya.
Nakaupo ang 7 board members sa paligid ng mahabang mesa.
Ngumiti si Clarissa sa akin habang umuupo sa kabilang dulo.
“Mateo, mas mabuting maging tapat ka na sa board,” panimula ni Clarissa sa harap ng lahat.
Inilabas ng kanyang abogado ang kopya ng mga pekeng dokumento.
“May patunay kami na nagbulsa si Mateo ng 15000000 pesos mula sa pondong nakalaan sa bagong gamot.”
“Hindi siya nararapat na manatiling CEO ng pamilya at ng kumpanyang ito.”
Nagtaka at nagbulungan ang 7 board members.
Tumingin ako sa kanila nang kalmado.
Tumayo ako mula sa aking upuan.
“May gusto ba kayong idagdag, Clarissa?” tanong ko.
“Wala na, Mateo. Tapos ka na. Kahit sa bahay natin, napatunayan kong hindi ka marunong mamahala dahil pati kasambahay natin ay nagnanakaw sa ilalim ng ilong mo,” sagot niya nang may pagmamayabang.
Pumindot ako sa aking remote control.
Bumaba ang malaking projector screen sa harap ng silid.
“Bago niyo ako husgahan, panoorin muna natin ang 2 video na ito,” maotoridad kong sinabi.
Ipinalabas sa projector ang malinaw na footage mula sa toy camera.
Kitang-kita ng 7 board members kung paano isiniksik ni Clarissa ang kwintas sa bag ng kasambahay.
Rumingal din sa buong silid ang audio recording ng kanyang tawag kung saan malinaw niyang binanggit ang planong pagpapakulong sa akin gamit ang 15000000 pesos na pekeng papeles.
Napatayo si Clarissa mula sa kanyang upuan.
Namutla ang kanyang mukha at nanginginig ang kanyang mga labi.
“Ano iyan?! Fake video iyan! Inimbento mo lang iyan, Mateo!” sigaw ni Clarissa.
Hindi pa ako natatapos.
Ipinakita ko ang ikalawang document sa screen.
Isang certified bank statement mula sa forensic audit na ginawa ni Atty. Ramos kagabi.
Lumabas na si Clarissa pala ang naglipat ng 8000000 pesos mula sa joint account namin papunta sa 2 magkaibang casino account sa nakalipas na 3 buwan.
“Ikaw ang may kailangan ng pera, Clarissa. Hindi ako,” sabi ko habang nakatitig sa kanya.
“At ginamit mo pa ang 6 na taong gulang nating mga anak at ang walang kasalanang kasambahay para lang sa kasakiman mo.”
Bumukas ang pinto ng boardroom.
Pumasok ang 3 pulis kasama ang precinct commander ng Makati at si Atty. Ramos.
Kasama rin nila si Ate Elena na pinalaya na mula sa kulungan matapos iprisinta ni Atty. Ramos ang ebidensya sa prosecutor noong 7:00 ng umaga.
“Mrs. Clarissa Mendoza, arrested ka para sa kasong falsification of documents, perjury, at framing an innocent person,” pahayag ng precinct commander.
Napasigaw si Clarissa habang nilalapitan ng mga pulis.
“Mateo! Asawa mo ako! Hindi mo pwedeng gawin sa akin ito!”
“Naalala mo ba ang pamilya natin?!”
Tumingin ako sa kanya nang walang pag-aalinlangan.
“Nakalimutan mo ang pamilya natin nung pinaiyak mo ang 2 anak mo para lang sa pera mo sa casino.”
Dinakip ng 2 pulis si Clarissa at pinarusahan sa harap ng buong board of directors.
Pinalakpakan ako ng 7 board members matapos linawin ng abogado na walang anumang iregularidad sa aking pamamahala.
Paglabas namin ng building, lumapit sa akin si Ate Elena na umiiyak sa kagalakan.
“Maraming salamat po, Sir Mateo, sa pagtatanggol sa akin,” pahayag ng matanda.
“Ako ang dapat humingi ng tawad sa iyo, Ate Elena. Babayaran ko ang lahat ng araw na naabala ka, at doblehin ko ang suweldo mo. Kailangan ka ng mga bata sa bahay,” sagot ko.
Kinahapunan, bumalik ako sa aming mansyon sa Forbes Park kasama si Ate Elena.
Nakatayo sa pintuan sina Leo at Lucas.
Nang makita nila si Ate Elena, mabilis silang tumakbo at yumakap sa kanya.
“Yaya! Bumalik ka na!” masayang sigaw ni Lucas.
Tumingin sa akin si Leo at ngumiti.
Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang kanyang balikat.
“Salamat, Leo. Ligtas na ang pamilya natin,” bulong ko sa kanya.
Kahit nawala ang taong akala ko ay katuwang ko sa buhay, nakuha ko naman ang pinakamahalagang bagay.
Ang protektahan ang aking 2 anak at ang katarungan para sa mga taong tapat sa amin.
Mula sa araw na iyon, natutunan kong ang tunay na lakas ng isang pamilya ay hindi nakatayo sa mamahaling bahay o sa malaking pera…
Kundi sa katotohanan at pagmamahal na nangingibabaw sa loob nito.
