ISANG BAKER ANG NANGINIG SA TAKOT NANG PAGTAGUIN SIYA NG MISTERYOSONG AUDIO RECORDER SA LOOB NG ISANG HIGANTENG WEDDING CAKE DAHIL INAKALA NIYANG MAY MASAMANG PLOT
Kilala si Adrian bilang isa sa pinakamagaling na pastry chef sa buong Quezon City.
Ang kanyang maliit ngunit sikat na bakeshop ay paborito ng mga mayayaman pagdating sa mga custom-made cakes.
Ngunit isang hapon, isang pambihirang kliyente ang nagbigay sa kanya ng matinding kaba.
Isang matikas na lalaki na nagpakilalang Gabriel ang pumasok sa kanyang tindahan.
Nagbayad ito ng kalahating milyong piso para sa isang five-tier wedding cake, ngunit may isang napaka-kakaiba at nakakatakot na kondisyon.
Inilapag ni Gabriel ang isang maliit, waterproof, at high-tech na audio player sa ibabaw ng lamesa ni Adrian.
“Gusto kong ibaon mo ito sa pinaka-ilalim ng top tier ng cake. Naka-program iyan na tumunog kapag tinamaan ng kutsilyo ang pinaka-base ng unang layer. Siguruhin mong hindi masisira ng icing o ng cake ang device. Kapag pumalpak ito, sisirain ko ang negosyo mo,” seryoso at malamig na banta ni Gabriel bago umalis ng tindahan.
Hindi makatulog si Adrian ng ilang gabi.
Nakaramdam siya ng matinding takot.
Baka boses iyon ng kabit at balak nitong ipahiya ang isa’t isa sa mismong kasal.
O baka isa itong remote trigger para sa isang krimen.
Gusto sana niyang i-cancel ang order, ngunit kailangan niya ang pondo.
Kaya naman, mabigat man sa loob, ginawa ni Adrian ang napakahirap na proyekto.
Maingat niyang ibinaon ang device sa loob ng plastic capsule at inilagay sa pinaka-gitna ng cake topper.
Binalot niya ng puting fondant ang cake at nilagyan ng asul na bulaklak.
Sa panlabas, mukha itong isang obra maestra.
Sa loob, isa itong bomba ng sikreto na naghihintay sumabog.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Dumating ang araw ng kasal.
Inihatid ni Adrian at ng kanyang mga tauhan ang naglalakihang cake sa isang napaka-enggrandeng five-star hotel sa Manila.
Puno ang grand ballroom ng mga kilalang personalidad at negosyante.
Habang nagse-setup sila sa gitna ng entablado, napansin ni Adrian ang bride na si Isabelle.
Napakaganda nito ngunit bakas ang matinding lungkot sa kanyang mga mata habang tumitingin sa kanyang inang mag-isang nakaupo.
Naiwan si Adrian sa gilid ng pinto para siguraduhing walang mangyayaring masama, handang tumakbo palabas.
Naging maayos ang reception hanggang sa tawagin ng emcee ang bagong kasal para sa cake cutting ceremony.
Bumilis ang tibok ng puso ni Adrian.
Hawak na nina Gabriel at Isabelle ang mahabang pilak na kutsilyo.
Nakangiti si Gabriel, habang si Isabelle ay pilit na ngumingiti sa mga camera.
Unti-unting ibinaba ng mag-asawa ang kutsilyo sa pinaka-itaas na tier ng cake.
Nang maramdaman ni Adrian na bumaon na ang talim sa eksaktong pwesto ng device, napapikit siya at naghintay ng sigawan, iskandalo, o posibleng sakuna.
Isang mahinang “click” ang narinig, na sinundan ng pag-ingay ng buong sound system ng hotel na palihim palang kinonekta ni Gabriel sa device.
Tumahimik ang lahat.
Ngunit imbes na boses ng kabit o nakakahiyang sikreto, isang malalim, garalgal, ngunit napakalambing na boses ng isang matandang lalaki ang umalingawngaw sa buong ballroom.
“Isabelle, mahal kong prinsesa…” sabi ng misteryosong boses.
Nahulog ang kutsilyo mula sa nanginginig na kamay ni Isabelle.
Napasinghap ang kanyang ina, at tuluyang tumulo ang mga luha ng bride.
Boses iyon ng kanyang pinakamamahal na ama, si Don Ernesto, na biglaang namatay sa isang trahedya ilang buwan bago pa ang araw ng kanyang kasal.
Nagpatuloy ang recording habang nakikinig ang buong madla.
“Alam kong wala na ako diyan para ihatid ka sa altar. Pero nangako ako na hindi ko palalampasin ang unang sayaw mo bilang isang maybahay. Mahal na mahal kita, anak.”
Pagkatapos ng mensahe, tumugtog ang boses ng kanyang ama na kumakanta ng paboritong lullaby ni Isabelle noong bata pa siya.
Humagulgol si Isabelle at mahigpit na niyakap ang kanyang asawa.
Lihim palang hinanap ni Gabriel ang lumang recording studio ng ama ni Isabelle para buuin ang regalong ito.
Umiiyak ang lahat ng bisita sa sobrang ganda ng tagpo.
Sa gilid ng pinto, napangiti na lang si Adrian habang nagpupunas ng sarili niyang mga luha.
Ang inakala niyang mitsa ng gulo at eskandalo ay siya palang pinakamagandang regalo ng pagmamahal na kanyang naging bahagi.
Minsan, ang mga bagay na pinakakinatatakutan natin ay nagdadala pala ng pinakamasarap na surpresa at aral sa ating buhay.
Mga ka-SAY, hindi ba’t nakakapangilabot sa simula pero napakaganda ng ginawa ng groom para sa kanyang asawa?
Kung ikaw ang gagawa ng cake na may ganyang sikreto, anong mensahe ang ilalagay mo at para kanino?
I-comment ang iyong sagot sa ibaba at i-share ang kwentong ito!
